Langzamer lopen, langzamer de trap op en af, langzamer fietsen, alles eventjes wat langzamer. Dat is een oefening die ik laatst nog iemand mee naar huis gaf. Door te vertragen zorg je er voor dat je de dingen met veel meer aandacht doet en….je voelt hem al aankomen…meer ontspant. Dit als oefening mee geven is één ding, maar het zelf ook uitvoeren is weer wat anders. Maar als ik het doe, voelt het eigenlijk altijd prettig (na eerst de nodige frustraties, want ik moet toch echt nog zoveel doen..!). Als het lukt om echt even een paar tandjes terug te schakelen, merk je dat je meer rust begint te ervaren en er letterlijk ruimte ontstaat in de drukte.

Vertragen in je actie helpt, maar ook het bewust vertragen van je ademhaling heeft een rustgevend effect. Door je ademhaling te vertragen stijgt het kooldioxideniveau in je bloed en neemt de bloedtoevoer naar het brein toe en daarmee ook de zuurstofvoorziening. Met als gevolg een vergroting van onze bewustwording en een soort rustige alertheid. En dat is nou net waar je als gestresst persoon baat bij hebt.

Door deze toename in bewustwording zijn wij ook beter in staat om bijvoorbeeld met onze aandacht naar ons lichaam te gaan en ons bewust te worden van eventuele signalen dat er even iets niet lekker loopt. Dit is vaak een teken om het rustiger aan te doen, een grens te stellen of iets wat je al langer dwars zit uit te gaan spreken.

Kortom vertragen dient als een poort naar verandering!